Witaj na stronie Koła Naukowego Przyrodników!

Strona Koła Naukowego Przyrodników UKW w Bydgoszczy Dzisiaj jest poniedziałek, 23 października 2017 r. 296 dzień roku
Nowości
23.02.2013r.- Kolejne obrączkowanie tegorocznej Akcji Karmnik WIĘCEJ

11.02.2013r.- Następne w tym roku obrączkowanie w ramach Akcji Karmnik WIĘCEJ

Menu główne
:: Strona Główna
:: Aktualności
:: Kalendarz KNP
:: Bieżące plany
:: Działalność KNP
:: Galeria
:: Historia
:: Obóz KNP
:: Statut
:: Zarząd
:: Członkowie KNP
:: Forum
:: Arboretum UKW
:: Kontakt
Projekt: Ptaki wokół nas - przyroda częścią nas 2012
Projekt: Ptaki wokół nas
2010/2011
Obóz KNP
Sprawozdanie z wyjazdu KNP do Słowińskiego Parku Narodowego


     W dniach od 12 do 14 listopada 2010 roku, w składzie: Monika Gomoła, Ewa Dybowska, Anna Jagodzinska, Magdalena Piotrowska, Weronika Lewandowska, Rafał Stolarek, Dawid Kilon i Patryk Czortek odbyliśmy fascynującą podróż do Słowińskiego Parku Narodowego. Naszymi niezastąpionymi przewodnikami byli: mgr Ewa Wachowiak i prof. Halina Ratyńska. Celem wyprawy było poznanie florystycznych osobliwości nadmorskich wydm i borów.
     Jak na tę porę roku pogoda dopisała, choć pierwszego dnia padał deszcz i wiał silny wiatr. My jednak - niestrudzeni, głodni wiedzy przyrodnicy - nic nie robiliśmy sobie z dowcipów Matki Natury i niczym poszukiwacze złota, penetrowaliśmy z godnym podziwu zapałem piaski i nadmorskie lasy.
     12 listopada, po wcześniejszym zakwaterowaniu w Łebie i posileniu się, odwiedziliśmy falochron i po raz pierwszy zetknęliśmy się z urokliwym pięknem nadmorskiej roślinności oraz z ptakami. Każdy mógł podziwiać przez lunetę kormorany Phalacrocorax carbo i perkozy dwuczube Podiceps cristatus , które łowiły ryby blisko brzegu. Udało się wypatrzeć nura czarnoszyjego Gavia Arctic i rdzawoszyjego Gavia stel lata - gatunki, które gniazdują w Skandynawii. W oddali na falach kołysały się również stada kaczek- markaczek Melanitta nigra, natomiast z wiatrem walczyły najmniejsze z mew- mewy małe Larus minutus. Po kilkunastominutowym wpatrywaniu się w morze i walce z deszczem, wybraliśmy kierunek- Jezioro Łebsko. Spośród awifauny udało się zaobserwować tylko stado głowienek Aythya felina. Z wieży widokowej mogliśmy podziwiać niezwykły krajobraz przybrzeżnego jeziora, z bogato rozwiniętą strefą roślinności szuwarowej.
     Drugi dzień wędrówek uważamy za najbardziej udany. Słoneczna i ciepła pogoda - jak na zamówienie - pojawiła się wraz z przybyciem Pani prof. Haliny Ratyńskiej. Wyruszyliśmy już wczesnym rankiem i wykorzystaliśmy każdą minutę tego krótkiego, ale nad wyraz pięknego dnia. Dokładnie spenetrowaliśmy strefę boru nadmorskiego - Empetro nigri-Pinetum. Zaobserwowaliśmy jego 3 odmiany: suchą (z dużym udziałem porostów), typową i podmokłą (z roślinami torfowiskowymi). Dominujące w drzewostanach sosny przybierały nietypowe formy - niskie i powyginane, z płytkim systemem korzeniowym. Włócząc się po bezdrożach świata nadmorskiego boru, poznaliśmy interesujące rośliny tego osobliwego układu:
- Empetrum nigrum (bażyna czarna),
- Vacciunium uliginosum (borówka pijanica),
- Erica tetralix (wrzosiec bagienny),
- Myrica gale (woskownica europejska),
- Ledum palustre (bagno zwyczajne),
- Oxycoccus palustris (żurawina błotna).

     Doświadczyliśmy piękna śródleśnych torfowisk, rozwijających się w obniżeniach ze stagnującą wodą, cechujących się dużym udziałem trzęślicy modrej (Molina caerulea) oraz gatunków z rodzaju sit (Juncus). W miejscach nieopanowanych przez bór, zaobserwowaliśmy brzezinę bagienną (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis). Dobrze przyjrzeliśmy się mierzei oddzielającej jezioro Łebsko od Bałtyku. Porośnięta była przez suchą postać olsu porzeczkowego (Carici elongatae-Alnetum). Po stronie graniczącej z jeziorem, stopniowo przechodził on w szuwar, a od strony morza pogrążał się w wydmowych piaskach, czego wyrazem są martwe pnie niegdyś potężnych olsz.
     Tym samym zbliżyliśmy się do głównego punktu naszej wyprawy - nadmorskich wydm. Wkroczyliśmy do jakże odmiennego, od znanego nam na co dzień świata. Znaleźliśmy się pośród istnego morza piasku. Jest to jednak zbyt ryzykowne stwierdzenie, gdyż pozornie jednorodna pustynia, kryje w sobie mnóstwo tajemnic. Mowa tu o roślinach, które w ciekawy sposób przystosowały się do życia w tych skrajnie trudnych warunkach, jakie stanowią wydmy białe. Szczyty mniejszych wydm opanowane były przez rośliny psammofilne, prawdziwych utrwalaczy tych bardzo zmiennych tworów:
- Ammophila arenaria (piaskownica zwyczajna),
- Elymus arenarius (wydmuchrzyca piaskowa),
- Ammocalamagrostis baltica (trzcinnikownica nadbrzeżna),
- Festuca rubra ssp. arenaria (kostrzewa czerwona piaskowa),
- Carex arenaria (turzyca piaskowa),
- Linaria odora (lnica wonna),
- Salix repens ssp. arenaria (wierzba płożąca piaskowa).

Toczy się tu nieprzerwanie walka z piaskiem. Rośliny radzą sobie bardzo dobrze - znoszą zasypywanie poprzez wytwarzanie rozłogów. Poznaliśmy 2 najbardziej na wydmach białych rozpowszechnione zbiorowiska - Ammophiletum arenariae i zb. Festuca psammophila-Carex arenaria.
     Jedną z ciekawszych osobliwości krajobrazu wydm są deflacyjne obniżenia, okresowo wypełnione wodą. "Oazy" te tętnią życiem - odpowiednie warunki znajdują tu gatunki torfowiskowe:
- rosiczki (Drosera sp. div.),
- Lycopodiella inundata (widłaczek torfowy),
- Diphasiastrum complanatum (widłak spłaszczony),
- Juncus balticus (sit bałtycki),
- krzewinki obserwowane w borze nadmorskim.

     Idąc w stronę Morza Bałtyckiego, wydmy białe stopniowo ustępują wydmom szarym. Są one utrwalone przez roślinność i cechuje je większe bogactwo florystyczne. Dominują tu gatunki i zbiorowiska muraw napiaskowych (klasa Koelerio-Corynephoretea). Z ciekawszych zespołów, jakie udało nam się zaobserwować, wymienić można Helichryso-Jasionetum, cechujące się dużym udziałem jasieńca piaskowego (Jasione montana var. litoralis).
     Po przetrząśnięciu świata wydm przyszedł czas na powrót do pensjonatu. Wybraliśmy drogę wzdłuż plaży. W wielu miejscach widzieliśmy wyrzucone przez morze relikty pradawnego świata - skamieniałe fragmenty dębów i kopalnej gleby sprzed kilkudziesięciu tysięcy lat.
     Niedziela okazała się ptasio najbardziej owocną, z rana falochron odwiedził świergotek nadmorski Anthus petrosus- (gniazdujący m.in. na północnych, skalistych wybrzeżach Bałtyku) i dwie śnieguły Plectrophenax nivalis, które zamieszkują strefę tundry. Nasze szklane oko (luneta) patrzyło również na inne morskie kaczki: lodówki Clangula hyemalis, uhle Melanitta fusca, czy szlachara Mergus serrator. Dzień trzeci upłynął także na śpiewaniu piosenek, oglądaniu zdjęć zrobionych podczas wyprawy oraz utrwalaniu poznanej wiedzy. I przyszedł czas na powrót do domu... Z wielkim smutkiem opuściliśmy tajemniczy świat borów i wydm. W sercach pozostała miłość do Bałtyku. W ciekawy sposób zachowała się pogoda - odeszła wraz z odjazdem Pani prof. Ratyńskiej. Dziękujemy bardzo Pani profesor i Pani mgr Ewie Wachowiak za oprowadzenie nas po Słowińskim Parku Narodowym oraz przekazanie nam jakże cennej wiedzy.

Część botaniczna i "towarzyska": autor: Patryk Czortek
Część ornitologiczna, autor: Dawid Kilon
Obóz naukowy w Krówce Leśnej
(23.05.2008- 25.05.2008)


     Członkowie Koła Naukowego Przyrodników wraz z opiekunem mgr inż. Rafałem Krigerem, pojechali do Krówki Leśnej w celu zapoczątkowania badań nad roślinnością doliny Sępolanki, która to jest częścią Zalewu Koronowskiego. Metodą badań było wykonanie zdjęć fitosocjologicznych wyznaczonego terenu, na stromych zboczach rzeki. Wykonaliśmy 17 zdjęć, które mają wykazać do jakiego typu zbiorowiska roślinnego należy zaliczyć znajdujący się ów wilgotny las mieszany. Poprawną ocenę umożliwi nam analiza składu gatunkowego.

     Pomysłodawcą wyjazdu była pani dr Katarzyna Marcysiak, która będzie czuwać nad postępami w opracowywaniu zgromadzonego materiału.

     Powierzchnia każdego z wykonanych przez nas zdjęć znajduje się w granicach około 200 m2. Do wykonania zdjęcia fitosocjologicznego niezbędne jest określenie jego lokalizacji, nachylenia, wystawy, powierzchni oraz oszacowanie zwarcia (%) każdej warstwy roślinnej:
- warstwa drzew wysokich - a,
- warstwa krzewów (podszyt) - b,
- warstwa roślin zielnych - c
- oraz mchów- d.
     Informacje te umieszczone są w główce zdjęcia. Pokrycie wyznaczono opierając się na skali Braun-Blanqueta.

     Okazało się, że zdecydowana większość występujących tam roślin to gatunki wskaźnikowe dla zbiorowisk leśnych, co ułatwi nam prawidłowe oznaczenie zespołów roślinnych. W poszczególnych zdjęciach najczęściej powtarzały się następujące gatunki- Alliaria petiolata, Hepatica nobilis, Impatiens parviflora, Lamiastrum galeobdolon, Mycelis muralis, Oxalis acetosella, Stellaria holostea. Natomiast jeśli chodzi o drzewa, do najczęściej występujących należą: Carpinus betulus, Corylus avellana, Pinus sylvestris oraz Tilia cordata.

     Obecnie jesteśmy w trakcie porządkowania materiałów- oznaczania zebranego materiału zielnikowego i wprowadzania danych do tabel.

     Osoby uczestniczące w obozie: Dąbrowska Martyna, Gomoła Monika, Grzebielucha Ewa, Jagodzinska Anna, Jędrzejak Olga, Kilon Dawid, Lewandowska Weronika, Piotrowska Magdalena, Sękiewicz Maciej, Stolarek Rafał, Wachowiak Ewa.
Obóz Naukowy w Owczarach (czerwiec 2007)


     W dniach 06-13 czerwca 2007 roku odbył się obóz naukowy w Owczarach (dolina Odry). Naszą bazą noclegową była stacja badawcza Klubu Przyrodników. Nasz pobyt przyniósł oczekiwane efekty. Został zebrany materiał do przyszłych badań. Zostały zebrane żądłówki zarówno z muraw jak i parowów w Owczarach oraz Pamięcinie, a także z obszarów leśnych. Zebraliśmy różne gatunki motyli w celu nauki ich rozpoznawania oraz oceny zróżnicowania. Rozpoznawaliśmy gatunki roślin naczyniowych muraw kserotermicznych, a w PN "Ujście Warty" obserwowaliśmy ptaki.

Na podstawie zebranego materiału zostały napisane krótkie artykuły, dostępne poniżej w załącznikach.

      Park Narodowy "Ujście Warty" jest często wymieniany jako ostoja ptaków wodno-błotnych. Jego atrakcyjność przyrodnicza przyciąga rzesze gatunków nie tylko pospolitych w naszym kraju, ale także wiele rzadkich, których nie sposób zaobserwować na co dzień. Doskonałym do tego miejscem jest ścieżka przyrodnicza "Ptasim szlakiem", którą stanowi betonowa droga, wiodąca przez najliczniej odwiedzane przez ptaki rozlewiska. W jednej godzinie można zaobserwować niesamowitą liczbę gatunków.

Gorąco polecamy o zapoznanie się z ofertą Parku Narodowego "Ujście Warty" (zwłaszcza z "Ptasim szlakiem")

http://www.pnujsciewarty.gov.pl

oraz zachęcamy do przeczytania artykułu Jacka Engela "Ujście Warty" (Ptaki Polski 1/2007)

http://www.ptaki-polski.pl

Statystyki:
Dzisiaj było: 6 wejść.

Wczoraj było: 14 wejść.
W sumie: 66108 wejść.
Na stronie przebywa: 1 Online

Pokaż liste
Nasze artykuły
:: Tajemniczy grzybowy krąg
:: Porosty
:: Monitoring grzybów
:: Monitoring wilka szarego
:: Wrzos zwyczajny
Koło Naukowe Przyrodników Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego KNP.UKW@gmail.com